Klein gebaar, grote impact! – Blog deel 1 auditiefilmpje

deel 1 auditiefilmpje

Telefoon. Een aardige vrouwenstem, redacteur van een reclamebureau: of ik 12 mei zou kunnen opnemen voor een Oranjefonds commercial. Eind mei komt het op internet en social media. Ik zou er wat voor moeten organiseren met mijn vervangster voor Het Complimententeam van Theatergroep Smoesjes! die dag. Dat zou goed komen, fijn! Toen het tweede punt: ze zou graag een auditiefilmpje opgestuurd krijgen. Ik zou de rol spelen van een eenzame vrouw die op een dag de straat op gaat om mensen aan te spreken met de vraag of ze met haar een kopje koffie willen drinken, voor een beetje aanspraak omdat ze niet lekker in haar vel zit. Waar het gros zal doorlopen op deze vraag, is er een kleine groep mensen die hier positief op zal reageren, werd zo ingeschat. Deze ‘helden’ moeten in het zonnetje worden gezet, omdat ze het verdienen én om anderen bewust te maken op het feit dat een klein gebaar grote impact kan hebben.

Ik nam een filmpje op met mensen die de supermarkt uit kwamen lopen. Thuis had ik geocht naar een passende outfit: onverzorgd kloffie (niet te verwarren met een zwervers-look!) Ik trok mijn oversized sweater aan die ik altijd voor diefstalpreventietrainingen gebruik om spullen in te stoppen als jat-actie op heterdaad. Vervolgens bij de Boni sprak ik willekeurige mensen aan over het feit dat ik me alleen voelde, niet lekker in mijn vel en zin had om koffie te drinken met iemand. En dan de hamvraag: had die ander zin om mee te gaan?
De meest opmerkelijke (lees ongemakkelijke) was het moment dat er een grote man de winkel uitliep met zijn winkelkarretje boordevol met blikjes frisdrank. Ik dacht ik moet ook laten zien dat ik ‘goed in het hier-en-nu speel’ dus ik begn met “Goh haha, feestje zo te zien..”. Nou tot zover de ijsbrekers want de man knikt koeltjes naar een dame die er achteraan kwam blijkbaar. “Nee is voor mijn vrouw”. O ahum, geen idee wat ik daarmee moest. Ik kwam ter zake. Mijn tekst klonk als volgt: “He sorry, mag ik je wat vragen. Het is een beetje een gekke vraag, maar ik zit niet zo lekker in mijn vel en voel eigenlijk de behoefte om even met iemand te praten. Heb jij misschien even tijd om een kop koffie met mij te drinken (ik betaal). Het is veel gevraagd, daar ben ik mij van bewust, maar het zou mij echt helpen. Ik heb gewoon niemand anders om dit aan te vragen…. Ik ben een beetje eenzaam”. De man zei dat ik zijn vrouw maar moest vragen, meer iets voor haar. Schoorvoetend vertel ik mijn verhaal opnieuw. De man was al hoofdschuddend verder gelopen, met zijn wankelende toren cola en sinas! De vrouw aarzelde en zei iets over eerst de boodschappen naar de auto brengen en dan maar zien wat we gingen doen. Nou je zou kunnen zeggen dat bij een beetje aandringen we wel een ‘held’ hadden die dag, haha! Maar zover liet ik het niet komen, ik vertelde haar van de auditie en vroeg of ik dit filmpje mocht gebruiken. Dat mocht. Het luchtte haar op dat ze niet met mij opgescheept zou zitten volgens mij want daarna rende ze bijna achter haar man aan:)

Mijn auditiefilmpje was unaniem verkozen! Yesss! Het was spannend om te doen, want de tegenspelers wisten van niks! Ik had er nóg meer zin in! Want ik wilde deel 2 natuurlijk ook wel meemaken nu (bij de Boni zei iedereen “nee”!! Dus ik hoefde me ook niet zorgen te maken voor een enorm uit de hand gelopen horeca-rekening omdat ik nieuwe vrienden had gemaakt die dag:))

Deel 2: de filmopnamen. Binnenkort hier te lezen als blog, alsmede het uiteindelijke product: de commercial van Oranjefonds!